“Woorden kunnen het gemis niet wegnemen, maar ze kunnen wel verzachten, verbinden en herinneren.”
Over mij
Ik ben Laura, 42 jaar en woonachtig in Arnhem samen met mijn man, twee kinderen en onze hond. Mensen die mij goed kennen, omschrijven mij als authentiek, gevoelig, aandachtig en creatief.
Jarenlang werkte ik in het bedrijfsleven, in een wereld die draaide om plannen, doelstellingen en resultaat. Toen daar vijf jaar geleden een einde aan kwam, besloot ik om een stap terug te doen. Wat begon als een periode van bezinning, werd een zoektocht naar mijzelf en wat voor mij werkelijk betekenis heeft.
Verdriet en rouw zijn in verschillende vormen onderdeel van mijn leven geweest. Waar ik mijn grote gevoeligheid en empathie altijd weg probeerde te stoppen omdat hier geen ruimte voor leek te zijn, heb ik geleerd het in te zetten als mijn kracht. Juist doordat ik mensen goed aanvoel, kan ik van betekenis zijn op die momenten dat mensen door een moeilijke periode gaan.
Ik ben nooit een prater geweest. Veel liever luister ik, observeer ik en neem ik elk detail in me op om dat vervolgens in alle rust te laten bezinken.
Dat betekent niet dat ik me niet graag uitspreek — integendeel. Mits de woorden weloverwogen zijn en ze vanuit het hart komen. Op die manier voegen ze iets toe, en worden mensen geraakt.
Een uitvaart is voor mij meer dan alleen afscheid nemen. Het is een laatste eerbetoon aan iemands leven en aan wat iemand heeft betekend voor de mensen om hem of haar heen. Ik zie het als een voorrecht om dat verhaal te mogen vertellen: om te luisteren, vragen te stellen, herinneringen te vangen en die met zorg, warmte en oprechtheid te verwoorden tijdens het afscheid.